Info

Hrabiowie ( comites ) Umiastowscy

Od najdawniejszych czasów ród Pierzchałów pisał się comites od swego protoplasty Rościsława.
W dokumentach oficjalnych widocznym to aż nader jasno.
Hrabiami tytułowano zarówno wnuka Rościsława Iwana z Radomina jak i jego syna Pietraszę właściciela miasta Włoszczowa.
W latach poźniejszych też tytułowano (już wtedy Pierzchałów-Umiastowskich) hrabiami, mimo późniejszego zakazu sejmowego posługiwania sie tytułami w Polsce, ale że inne rody, a potem i sami Umiastowscy nabywszy zagraniczne tytuły w kraju się nimi posługiwały, praktyka towarzyska i usus kształtował się odmiennie niż prawo oficjalne.
Wiele rodów ówczesnych z Sapiehami na czele posługiwało się tytułami hrabiowskimi na swych dobrach nie mając na nie dyplomów, na zasadzie pochodzenia od hrabiów pierwiastkowych, jako

należne na podstawie tak zwanego ususu, określane były jako tytuły "przyrodzone", hrabiów pierwiastkowych ( comites principales ), podobne do tytułów "prirodnych kniaziej" jak i barones inflantskich, lub też Fürstgrafen, która to zasada przyznawania per extansionem i na comites principales rozszerzana była ( np. uznanie tytułu przyrodzonego hrabiom Mielżyńskim, czy w pierwszych dyplomach na tytuł dla hrabiów Grocholskich.)

Warto powiedzieć, że w pamiętnikach czasów dawnych jak i późniejszych różne persony hrabiami zwały przedstawicieli rodu Umiastowkich linii von Nandelstaedt.
Chociaż markiza Janina Umiastowska w swym pamiętniku wydanym drukiem w 1928 roku podaje, iż Umiastowscy w wieku XVIII zarzucili na czas jakiś używanie tego tytułu w oficjalnych pismach, by potem do niego wrócić, to jednak w nieoficjalnych dokumentach dalej hrabiami nazywani byli. Przestuj ten bliko 80- letni podyktowany był zapewne ówczenym wpływem demokracji szlacheckiej i mocy sejmowych constitutiones AD 1638.
Markiza w pamiętniku swym czyni zarzut niektórym członkom rodu Umiatowskich z faktu, iż zaprzestali u progu XX wieku używania tytułu comites.
Sama otrzymała wszak tutuł markizy de Umiasthovo, jako kontunuatorka spóścizny rodu Pierzchałów-Umiastowskich, kiedy to we wcześniejszym nadaniu osobistego tytułu hrabiowskiego obdarzona została herbem RochIII/Pierzchała jako własnym i zapisano jej dziedziczenie prawa rodu jako piwerwiastkowo hrabiowskiego.
Tym samym stolica apostolska uznała ród Umiastowskich jako comites principalis, a poźniejszej markizie -a w chwili uznania jeszcze hrabinie- nadała tytuł papieski jako wdowie po hrabim Władysławie Umiastowskim o udekumentowanym pochodzeniu. W warunkach nadania papieskiego tytułu było udowodnienie pochodzenia od Jana Kazimierza comesa Umiastowskigo von Nandelstaedt, sekretarza Kancelarii Litewskiej. Dokument ten wydano w dwóch wersjach językowych, po łacinie i w starorosyjskim (tzw. przedrewolucyjnym, mimo że spisany był przecież po 1917 roku).
Nadanie tutyłu hrabiego laterańskiego dla Władysława Umiastowskiego odbyło się w roku 1882.
Używanie tytułów arystokratycznych w Polsce to temat zawiły i skomplikowany warunkami geopolitycznymi.
Wiekszośc tytułów używanych w Polsce miała i tak moc jedynie honorową prawie od samego zarania, gdyż nie uznawana była przez kraj domicylu obdarowanego beneficjenta w innym kraju niż rodzimego domicylu, lub wygasła na mocy szczegółowych postanowień z dyplomu, lub na mocy upadku państwa nadającego np. Rosja. Mimo to nikt nie kwestionował prawa moralnego do używania tych tytułów.
Są one w użyciu do dziś dnia podobnie do tych pierwiastkowych.
Wbrew pozorom mimo najsłabszej formalnej podstawy prawnej spośrod wszystkich, tytuły pierwiastkowe jako analogiczne do kniaziowskich na Rusi, mają najmocniejszą trwałość i moc starożytności użycia, jednakowoż usus był w Polsce od pradawnych czasów najważniejszym prawem. Kiedy Władyław IV król Polski próbował wprowadzić dziedziczność prawną tytułu komesa pierwiastkowego, sejm nie wyraził na to zgody. To dopiero zapoczątkowało masowe używanie w pismach oficjalnych tutułów hrabiów pierwiastkowych i dodatkowe poszukiwanie tytułów hrabiów obcych w Cesarstwie Niemieckim, a potem i w krajach zaborczych, czy innych...
Nawet Małachowscy zanim poczęli używać tytuł z nadania, a i potem obok niego, tytułowali się hrabiami na Rękoraju, jako posiadaczami jednego z najstarszych komesostw na Mazowszu.
Sam więc hrabia Władysław Umiastowski mógł się poszczycić potrójnym prawem do tytułu:

1. Comes Principalis
2. Comes Palatinus Lateraneum
3. Comes in Rekoraj